Shinkon Kyril Creswell

To you who have lost

...someone precious...

 

 

(โปรดหยุด Butterfly Etude ก่อนรับฟัง)

 

Do not stand at my grave and weep.

ได้โปรด...อย่ายืน ณ ที่ที่ร่างของฉันหลับไหล และร่ำไห้...

 

I am not there, I do not sleep.

ฉันมิได้อยู่ ณ ที่แห่งนั้น...มิได้หลับใหลอยู่ที่นั่น...

 

I am a thousand winds that blow,

ฉันคือสายลมนับพันที่พัดผ่าน

 

I am the diamond glints in snow,

ฉันคือแสงสะท้อนระยิบระยับดุจเพชรของหิมะที่โปรยปราย

 

I am the sunlight and ripened grain.

ฉันคือแสงอาทิตย์ และเมล็ดข้าวสุกพราว

 

I am the gentle Autumn rain.

ฉันคือสายฝนอันอ่อนโยนในฤดูใบไม้ร่วง

 

When you awake in the morning hush,

และเมื่อยามเธอตื่นขึ้นในเช้าอันเงียบสงบ

 

I am the swift uplifting rush of quiet birds in circling flight.

ฉันคือเหล่านกน้อยที่โผบินเวียนว่อนไปมาอย่างอิ่มเอมใจ

 

I am the soft stars that shine at night.

ฉันคือดวงดาวส่องแสงสกาวยามราตรี

 

Do not stand at my grave and weep.

ดังนั้น...โปรดอย่าสถิตย์ ณ ที่แห่งนั้น และร่ำไห้...

 

I am not there, I do not sleep.

ฉันมิได้อยู่ที่นั่น...ฉันมิได้หลับใหล...

 

 

Wherever you go,

Whatever you do,

he would always be with you.

 

 

เข้าเรื่องฮะ...

เหตุการณ์ต่อจาก การบ้าน 5 เหตุการณ์ในวันเลือกที่นั่ง

 

 

01. Sachi Ichige: Olympia

หลังจากที่ผมนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง

เพื่อนนักเรียนคนอื่น ๆ ก็กำลังแนะนำตัวอยู่หน้าชั้น

แต่จู่ ๆ ก็มีนกสีเหลืองบินมาเกาะเด็กผู้หญิงกลม ๆ ข้างหน้า

เธอเล่นกับนกตัวนั้น

และร้องเพลงด้วย...

 

ชั่วเสี้ยววินาที เธอทำให้ผมคิดถึง Olympia..

ตุ๊กตาแสนสวยที่เป็นรักแรกของ Hoffmann

สิ่งที่เขาเห็นและรักใคร่ในตัว Olympia ก็คือความเป็นเด็กสาว

แม้ท้ายที่สุด Hoffmann ต้องใจสลายเมื่อรู้ว่าเธอเป็นเพียงตุ๊กตาไขลาน

แต่ความงามและเสียงเพลงที่ Olympia ขับขานคงยังกึกก้องในใจ

เธอจึงกลายเป็นเรื่องเล่าถึงความรักอันยิ่งใหญ่ครั้งแรกของ Hoffmann

 

ครั้งแรกที่เราพบกัน ผมคิดว่าเธอเป็นคนน่ากลัว

แต่ครั้งนี้ ทุกอย่างกลับตาลปัตร

เธอทำให้หัวใจผมพองโตได้พอ ๆ กับที่ Hoffmann รู้สึก

ถึงแม้นี่จะเรียกว่าความรักไม่ได้

แต่ภาพที่ชวนมอง นกน้อย แสงแดด และเด็กผู้หญิง

นี่คือ Olympia ของผม

Irin's theme:

Les oiseaux dans la charmille (The Doll Song)

The birds in the hedges,

The star of daylight in the sky,

Everything speaks to a young girl of love!

Ah! This is the sweet song,

The song of Olympia! Ah!

 

 

Everything that sings and sounds

And sighs, in its turn,

Moves her heart, which trembles with love!

Ah! This is the darling song,

The song of Olympia! Ah!

 

02. Patricia III: Queen of The Night

จู่ ๆ ก็มีคนมานั่งข้างหลังผมแล้วละครับ

เธอดูเป็นชาวต่างชาติเต็มตัว แต่งตัวผิืดระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า

และที่สำคัญ สำเนียง American สุด ๆ

ดูเหมือนตอนนี้เธอจะล้งเล้งกับเด็กตัวโตผิวเข้ม ๆ หลังห้อง

น่ากลัวมากเชียวฮะ

ผมว่าทุก ๆ อย่างที่รวมเป็นตัวเธอเนี่ย สุด ๆ ไปเลยจริง ๆ

ดูเํธอปลดปล่อยความรู้สึกทุกอย่างให้พรั่งพรูออกมาได้หมดจด

และงดงามมากด้วย

นั่น...เธอโวยวายอะไรใหญ่เชียวฮะ เอะอะมะเทิ่งกันใหญ่

ผมอดขำไม่ได้

ดูเหมือนเด็กผู้ชายที่เธอเม้งแตก จะแปลก ๆ อยู่้เหมือนกันฮะ

ท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรเอาเสียเลย

ผมเองก็รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตเลยหละ

แต่ ไม่รู้เค้าไปเขม่นกันไว้ตอนไหนนะฮะ

วันแรกก็เอาซะแล้ว...

ถ้าจะให้บอกความประทับใจที่ผมมีต่อแพทริเซียคนนี้ละก็

Queen of the Night ชัด ๆ !!!

Dramatic coloratura soprano

กับ Aria ที่ยากและเข็ดขยาดแม้แต่ในหมู่ sopranos เองก็ตาม

อารมณ์ที่พุ่งพล่านแต่งดงามของเํธอ

เหมือนราชินีแห่งรัตติกาลไม่มีผิดเพี้ยน

ความคั่งแค้นที่ราชินีมีต่อ Sarastro ที่ท้าทายอำนาจล้นเหลือของเธอ

กับคำสั่งต่อ Pamina ผู้เป็นลูกสาวให้ปลิดชีพเขาทิ้งเสีย

ฉากโปรดของผมเล่นซ้อนอยู่กับเหตุการณ์ตรงหน้า

แพทริเซียกับเย้เย...

Miss USA's theme:

Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen

(หมุนไปดูเกือบกลาง ๆ video ได้เลยฮะ)

(สำหรับคนที่ไม่อยากดู clip แต่อยากฟังเพลง)

 

The vengeance of Hell boils in my heart,

Death and despair flame around me!

If Sarastro does not through you feel the pain of death,

Then you will be my daughter nevermore.

Disowned may you be forever,

Abandoned may you be forever,

Destroyed be forever

All the bonds of nature,

If not through you Sarastro becomes pale! (as death)

Hear, Gods of Revenge, hear a mother's oath!

 

 

03. Bhume: Waterfall

แวบแรกที่ผมเห็นคน ๆ นี้

เป็นเพราะว่าเขานั่งอยู่หลังห้อง

ใกล้ ๆ กับเด็กที่แพทกำลังเม้งอยู่

ผมได้แต่้คิดว่าทำไม หรืออะไร

ทำให้เขาคนนี้เปียกชุ่มตลอดเวลา

ตั้งแต่ศีรษะไปจนถึงเสื้อนักเรียน

ซึ่งนั่นทำให้มันดู...โปร่งใส...เป็นหย่อม ๆ ..

จนเห็นได้จากแถวที่ผมนั่งอยู่

เอาละขอข้ามจุดนั้นไปดีกว่าฮะ...

 

วันนี้ผมพบคำตอบแล้ว

พี่หมีล่ำคนนี้ หาน้ำไว้ราดหัวให้เปียกอยู่เสมอ

นั่นเป็นสา่เหตุ...ที่ทำให้เค้าเปียกได้ตลอดเวลา

คงจะขี้ร้อนมาก ๆ

หรือไม่ก็ชอบน้ำมาก ๆ ...

แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใด

มันทำให้ผมนึกถึง Waterfall Etude

ทำไมน่ะเหรอฮะ

ก็สภาพที่เปียกตั้งแต่หัวลงมานั่นแหละ

มันเหมือนไปยืนใต้น้ำตกมาหมาด ๆ เลยนี่นา~

Bhume's theme:

Chopin's Etude Op. 10, No. 1 in C major, "Waterfall"

 

 

04. Wind: Chill north wind

อา...และในที่สุดก็มีคนมานั่งข้างขวาของผมจนได้

ถึงแม้มันจะมีทางเดินกั้นอยู่ระหว่างที่นั่งของผมกับเขา

แต่ไอ้ความรู้สึกเย็นยะเยือกปานลมหนาวนี่มันอะไรกัน!!!

เขาดูไม่น่าสุงสิงด้วยมาก ๆ เลยละครับ

หันไปสบตาครั้งแรก ก็ทำหน้าดุใส่เสียแล้ว

แถมยังดูอารมณ์เสียมากเป็นพิเศษอีกด้วย

วันนี้เปิดเทอมวันแรกแท้ ๆ สำหรับเด็กใหม่อย่างเรา

อะัไรทำให้เขาบูดได้แต่หัววันขนาดนี้กันนะ

...

อ๊ะ...

นกตัวเล็กสีเหลืองที่เคยเกาะ Miss Ishige

ไปอยู่กับคน ๆ นี้ตั้งแต่เมื่อไร

ก็น่าแปลกดีนะฮะ

เมื่อครู่นี้เขายังทำหน้าเบื่อโลกและเป็นภัยสังคมอยู่เลย

ตอนนี้กลับดูผ่อนคลาย

แล้วถ้าผมดูไม่ผิด

(..กะ...ก็ผมแอบมองนี่นา! ไม่กล้ามองตรง ๆ หรอก น่ากลัวจะตาย!!)

เขาดูอ่อนโยนมากเลยละฮะ กับเจ้านกตัวนั้นเนี่ย...

ว่าแต่มันเป็นนกของใครกันหว่า...

ตอนแรก ผมกลัวแทบตาย

แต่ตอนนี้กลับรู้สึกยินดี...

เหมือนกับโคลง sonnet

ที่เขียนคู่มากับ The Four Seasons ของ Vivaldi จังฮะ

Wind's theme:

Vivaldi's Violin Concerto No. 4 in F minor,

Op. 8, RV 297, "L'inverno" (Winter)

III. Allegro

 

 

04. Stellia Stille: Ocean

ผมกำลังพูดถึง พราวนภา ดารารัศมีโชติ

ไม่ต้องแปลกใจ เพราะนั่นคือชื่ออังกฤษของเธอ

ผมถามเธอน่ะครับ เพราะมีคนบอกว่าเธอเป็นลูกครึ่งอังกฤษ

แต่เํธอกลับไม่ยักมีชื่อกลา่งหรือนามสกุลเป็นภาษาอังกฤษ

ดังนั้นผมจึงถาม

และเธอก็แบ่งรับแบ่งสู้ตอบ

แล้วก็มองออกไปนอกหน้าต่าง

ฮัมเพลงเบา ๆ และเข้าสู่ภวังค์ของเธอ

ผมคิดว่า เํธออาจจะมีอะไรอยู่ในใจ

หรือถ้าไม่มี

มาดลึกล้ำเกินหยั่งถึงมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนจมดิ่งสู่มหาสมุทร

ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

ไม่รู้ว่าตัวตนของเํธออยู่ที่ไหน

แม้จะดูน่้ากลัวอยู่บ้าง

แต่ผมว่้ามันก็ดูสวยงามดี (ในแบบที่ยากจะเข้าถึง)

แล้วสีฟ้าน้ำทะเลก็คงเหมาะกับเํธอด้วยเหมือนกัน

Praw's theme:

Chopin's Etude Op. 25, No. 12, "Ocean"

 

ปล. ไว้จะทยอยอัพต่อนะคร้าบ ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว ง่วงนอนค้าบผม